Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Νίκος Παπάζογλου-Δημήτρης Μητροπάνος: Σαν σήμερα "έφυγαν"


Στις 17 Απρίλη του 2011 μας αποχαιρέτησε για πάντα ο Νίκος Παπάζογλου. Ένα χρόνο μετά στις 17 Απρίλη του 2012 "έφυγε" και ο Δημήτρης Μητροπάνος.


Δεν θα ήθελα να γράψω δακρύβρεχτο κείμενο, μιας και τυχαίνει να εκτιμώ, εξίσου και τους δυο πολύ. Θα ήθελα όμως να μοιραστώ κάτι. Δυστυχώς τον Παπάζογλου δεν έτυχε να τον ακούσω ζωντανά επι σκηνής, κάτι που δε συνέβη ευτυχώς με το Μητροπάνο. Τον είχα απολαύσει στην Ιερά Οδό, όταν εμφανίζονταν με την Πέγκυ Ζήνα. Αν και ήταν γνωστό πως τον ταλαιπωρούσε η υγεία του, ήταν εξαιρετικός καλλιτέχνης με απίστευτη δύναμη. Ευγνώμων για όσα η ζωή και το κοινό του χάρισε. Έλεγε το ευχαριστώ απο την καρδιά του, το έδειχνε. Ακολουθούν δυο απο τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια τους, είναι πολλά αλλά δεν θέλω να σας κουράζω.

 


Στίχοι: Βάσω Αλαγιάννη
Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη
Απο το δίσκο "Σύνεργα" 1990

 
Απόψε είμαστε κι οι δυο μας σιωπηλοί
ακόμα και οι λέξεις φοβήθηκαν τα χείλη
το ξέρω θα μου δώσεις ένα φιλί
και θα μου πεις να μείνουμε δυο φίλοι

Δε θέλω να 'μαστε ούτε φίλοι ούτε εχθροί
Θέλω να μη θυμάμαι
κι ούτε να ξέρω πού θα πας και ποια είναι αυτή
Θέλω ένα όνειρο μονάχα να 'ναι
κι όταν ξυπνήσω το πρωί να είσαι εκεί
για να μου πεις να μη φοβάμαι


Δώσ' μου λοιπόν το τελευταίο μας φιλί
και ας καπνίσουμε μαζί κι ένα τσιγάρο
και φύγε μη γυρίσεις να με δεις
δε θέλω να με βλέπεις να πονάω


 

Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Απο το δίσκο "Στη διαπασών" 2008

Δίψα ο έρωτας κι αρμύρα
Πίναμε απ' το ίδιο στόμα
Μου 'παιρνες πίσω ό,τι σου πήρα
Τρώγαμε απ' το ίδιο σώμα

Μην μου χαρίσεις άλλη μάχη, πάλεψε με
Γίνε μια θάλασσα αφρισμένη, νίκησέ με
Μην παραδίνεσαι στο τέλος, κανε κάτι
Δώσε μου όλο το νερό και το αλάτι

Αίμα ο έρωτας και δίνη
Πιάσου απ' τις πληγές και ανέβα
Κάψαμε ότι είχε μείνει
Ματώσαμε απ`την ίδια φλέβα

Μην μου χαρίσεις άλλη μάχη, πάλεψε με
Γίνε μια θάλασσα αφρισμένη, νίκησέ με
Μην παραδίνεσαι στο τέλος, κανε κάτι
Δώσε μου όλο το νερό και το αλάτι

Μην μου χαρίσεις άλλη μάχη, πάλεψε με
Γίνε μια θάλασσα αφρισμένη, νίκησέ με
Μην παραδίνεσαι στο τέλος, κανε κάτι
Δώσε μου όλο το νερό και το αλάτι

5 σχόλια:

  1. Αλησμόνητοι, γι' αυτό κι εμένα σήμερα η ανάρτηση μου είναι αφιερωμένη σε εκείνους... Απροπό κι εγώ μόνο τον Μητροπάνο πρόλαβα να δω, αλλά μαζί με Τερζή και Μπάση. Όλους τους επισκίαζε... Πολλά φιλιά και καλημερούδια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είδες? Είναι κάποιοι Άνθρωποι που δεν φύγουν ποτέ από κοντά μας...
    Και νομίζω πως δεν υπάρχει τίποτα πιο... τιμητικό, από το να έχουν όλοι κάτι καλό να πουν κι εκείνους! Αυτό το θεωρώ πολύ σπουδαίο!
    Καλό Πάσχα & Καλή Ανάσταση, κορίτσι μου!
    ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!
    Να περάσεις όμορφα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ είχα δει το Μητροπάνο στο θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη.Άνοιγε το στόμα του κι η φωνή του γέμιζε όλο το θέατρο.Τίποτα άλλο δε θέλαμε.Τον κοιτούσαμε σαν υπνωτισμένοι!
    Μακάρι να ξαναγεννηθούν τέτοιες φωνές και προσωπικότητες σαν αυτών των δυο.Τους έχουμε ανάγκη!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τον Παπαζογλου δεν το ηξερα καλα..Εκτος απο τον Αυγουστο δεν γνωριζα κατι αλλο.. Μητροπανος αγαπημενος και αξεχαστος...
    Πραγματικα η απουσια ειναι αισθητη. Εχουν αφησει ομως ''κληρονομια'' πισω τους..Καλο μεσημερι κοριτσακι μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ποτέ τόσοι τεράστιοι Καλλιτέχνες & Άνθρωποι με αξία δε φεύγουνε! Ευτυχώς υπάρχουν τα τραγούδια τους! (να! ακόμη ένας λόγος που πιστεύω απόλυτα πςω η Ζωή χωρίς μουσική θα ήταν χωρίς ουσία!)
    Είμαι από τις τυχε΄ρες που τουλάχιτσον τον Δημήτρη Μητροπάνο τον είχα δει και ακούσει από κοντά! Τεράστιος!
    Υπέροχη ανάρτηση! Μπράβο σου Αριάδνη!
    Καλό Σαββατοκύριακο να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή